การสร้างหมู่บ้านชนกลุ่มน้อยเอกลักษณ์เฉพาะที่ตำบลเทียนจื่อซาน เขตอู่หลิงหยวนเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง

ภาพรวมเมืองเทียนจื่อซานและการอยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์

เมืองเทียนจื่อซานตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขตอู๋หลิงหยวน เมืองจางเจียเจี้ย มีพื้นที่รวม 56 ตารางกิโลเมตร พื้นที่แหล่งท่องเที่ยวหลัก 36 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยหมู่บ้านบริหาร 2 แห่งและคณะกรรมการชุมชน 3 แห่ง ประชากรรวม 4,797 คน เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชาติพันธุ์น้อย เช่น ชาวถู่เจีย ชาวไป๋และชาวม้ง โดยมีชาวถู่เจียมากกว่า 97% ภายในเขตมีทิวทัศน์อันเป็นเอกลักษณ์ ระบบนิเวศสมบูรณ์ เป็นประตูทางเหนือสู่แหล่งท่องเที่ยวหลักอู๋หลิงหยวน และได้กลายเป็นจุดรวมตัวของนักท่องเที่ยวที่ขับรถมาเองจากหูเป่ย ซื่อชวน ฉงชิ่ง และอื่น ๆ

ตั้งแต่ปี 611 ก่อนคริสตกาล เมืองเทียนจื่อซานก็มีบรรพบุรุษชาวถู่เจียอาศัยอยู่รวมกันตามสายสกุล ผ่านกาลเวลาอันยาวนานได้ก่อเกิดวิถีการผลิตและการดำรงชีวิตที่มีเอกลักษณ์ทางชาติพันธุ์เฉพาะตัว เกิดเป็นเทศกาลของชาวถู่เจีย เช่น การฉลอง "เทศกาลกานเหนียน" (ฉลองปีใหม่ก่อนชาวฮั่นหนึ่งวัน หากเดือนใหญ่ตรงกับวันที่ 29 เดือน 12 จันทรคติ หากเดือนเล็กตรงกับวันที่ 28 เดือน 12 จันทรคติ) เทศกาลบูชาเทพโคกระบือในวันที่ 8 เดือน 4 จันทรคติ เทศกาลตากเสื้อผ้าในวันที่ 6 เดือน 6 จันทรคติ เป็นต้น รวมถึงประเพณี เช่น "การร้องไห้ส่งเจ้าสาว" งิ้วท้องถิ่นหยางซี และการร้องรำทำเพลงอีกมากมาย เช่น ระบำป่ายโส่วที่มาจากการทำการเกษตร เพลงฉู่เฉ่า สำหรับการบวงสรวงมีระบำเหมาหกู่ซือ ระบำกระดิ่งทองแดง สำหรับความบันเทิงในเทศกาลมีการร้องเพลงดอกไม้ไฟ เป่าใบไม้ ตีกลองสามท่อน กลองล้อมวง เป็นต้น อีกทั้งอาหารชาวถู่เจียที่ขึ้นชื่อเรื่อง "เปรี้ยว หอม เผ็ด" เช่น หม้อสามชั้น ปลาไหลเจาะเต้าหู้ เนื้อหมักเปรี้ยว ปลาหมักเปรี้ยว ตลอดจนงานหัตถกรรมดั้งเดิม เช่น การกลั่นสุรา การแกะสลัก การทอผ้า

สถาปัตยกรรมสไตล์ถู่เจียและการสืบสานวัฒนธรรม

"สถาปัตยกรรมเป็นรูปร่าง วัฒนธรรมเป็นจิตวิญญาณ" เนื่องจากผ่านสงครามและความเปลี่ยนแปลงทางประวัติศาสตร์ สถาปัตยกรรมโบราณและบ้านเรือนของชาวถู่เจียในเขตเทียนจื่อซานได้รับความเสียหายอย่างหนัก แต่รูปแบบสถาปัตยกรรมโดยรวมของชาวถู่เจียทั้งแบบกำแพงกันไฟและแบบบ้านยกพื้นยังได้รับการสืบทอด สะท้อนให้เห็นจากการที่ระหว่างชั้นหนึ่งกับชั้นสองมีชายคาไม้ท้อ ชั้นสองมีระเบียงเสายกพื้นและราวลูกกรงฉลุลาย บ้านมีหน้าต่างไม้ฉลุลาย ประตูไม้แกะสลัก ผนังภายนอกปูด้วยอิฐสีเทาหรือกรุแผ่นไม้ หลังคาเป็นหลังคาลาด กระเบื้องดินเผาขนาดเล็ก ชายคาสีขาว

เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมท้องถิ่น เมืองเทียนจื่อซานได้กำหนดกฎระเบียบหมู่บ้านเกี่ยวกับการอนุรักษ์และพัฒนาวัฒนธรรมถู่เจีย ด้านสถาปัตยกรรม ส่งเสริมรูปแบบบ้านยกพื้นหรือกำแพงหัวม้า เมื่อผ่านการตรวจรับแล้วแต่ละครัวเรือนจะได้รับเงินรางวัล 5,000 หยวน ด้านการสืบสานวัฒนธรรม แต่ละปีหมู่บ้านลงทุน 30,000 หยวน สนับสนุนโรงเรียนศูนย์กลางเทียนจื่อซานให้เน้นเอกลักษณ์ชาติพันธุ์ เริ่มตั้งแต่เด็ก โดยกำหนดให้นักเรียนสวมชุดพื้นเมือง ร้องเพลงพื้นเมือง เต้นรำพื้นเมือง และเชิญศิลปินพื้นบ้านผู้สูงอายุมาสอนตีกลองสามท่อนและกลองล้อมวง ด้านการอนุรักษ์และพัฒนาหมู่บ้านเอกลักษณ์ถู่เจียเทียนจื่อซาน รัฐบาลเขตและเมืองลงทุน 5 ล้านหยวน ปรับปรุงและตกแต่งถนนให้สวยงาม ลงทุนกว่า 3 ล้านหยวนสร้างโรงผลิตน้ำประปา แก้ปัญหาการใช้น้ำของกว่า 1,000 คน ลงทุน 300,000 หยวนสร้างบ่อเกรอะให้ทุกครัวเรือนพร้อมปรับปรุงระบบน้ำและห้องน้ำ ลงทุน 3 ล้านหยวนปูพื้นถนนหมู่บ้านและถนนสายกลุ่ม ลงทุน 2 ล้านหยวนปรับปรุงระบบโทรทัศน์เคเบิลและเครือข่ายโทรคมนาคม ทุกครัวเรือนมีโทรทัศน์เคเบิลและสามารถใช้อินเทอร์เน็ตได้ ลงทุนกว่า 30,000 หยวนสร้างเวทีงิ้วหยางซีเทียนจื่อซานและก่อสร้างลานวัฒนธรรมถู่เจียเสร็จสมบูรณ์ พร้อมทั้งศึกษารวบรวมระบำพื้นบ้านถู่เจียอย่างต่อเนื่อง จัดตั้งคณะงิ้วหยางซี 1 คณะและคณะแสดงศิลปะถู่เจีย 2 คณะ ในขณะเดียวกันก็ขยายโรงกลั่นสุรา สร้างโรงแกะสลักแห่งใหม่ 1 แห่งและโรงทอผ้า 1 แห่ง

จากข้อมูล การก่อสร้างหมู่บ้านเอกลักษณ์ของเมืองเทียนจื่อซานในปัจจุบันเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว ในครึ่งปีแรกของปี 2015 มีผู้เข้าชมแหล่งท่องเที่ยวหลักผ่านประตู ticket station เทียนจื่อซานสะสมกว่าหนึ่งแสนคนครั้ง และรถยนต์ที่ขับมาเองกว่าหนึ่งหมื่นคันครั้ง เมืองเทียนจื่อซานได้กลายเป็น "เส้นทางทองคำ" อีกเส้นทางหนึ่งสำหรับนักท่องเที่ยวที่จะเข้าสู่แหล่งท่องเที่ยวหลักอู๋หลิงหยวน